Bir seven vardý bir zamanlar yaþardý mutlu
Bir ömürboyu yetecek kadar seviyordu birkýzý
Çok seviyordu düþünmeden sonunu
Bilmiyordu bu aþk bir gönül oyunu
Ve bilimiyordu..
Sevmek kolay sevilmek zor
Bilmiyordu hergün aldatýlacak
Ve bilmiyordu bu yabani aþkýn kanunu
Bundan önce böyle olu böylede olacak

Çok seven kalbi kan aðlýyordu
Teselliyi meyhanelerde arýyordu
O kalbinde ihanete uðramýþ aþkýyla
Sevdiði ise aldattýðý insanla yaþýyordu

Çok defa düþündü ölümü
Ve o kahýr dolu veda gününü
Bir daha sevemezdi kapalýydý sevgiye gönlü
Ve böylece toprak örttü üstünü

Ölümü soðuk birgündü
Dostlarý hiç konuþmuyordu
Çünki mezar taþýnda
YALNIZ DOÐDUM.
YALNIZ ONU SEVDÝM.
VE YALNIZ ÖLÜYORUM.
ÜZÜLME SEVDÝÐÝM BEN SENÝ BURDADA SEVÝYORUM.
Yazýyordu