On Kasým Geldiðinde
yerler Gökler Üþüyor
öyle Soðuk Ki Zinde
yeþil Yaprak Düþüyor

her Gün Kocatepeden
yola Çýkar Atatürk
en Yüce Mertebeden
bize Bakar Atatürk

10 Kasým 1938
saat Dokuzdu.
ýstanbul Sabahý Çok Sessiz
üzgün Ve Çaresiz.

dolma Bahçe Sarayý'nda
mustafa Kemal Atatürk Yatýyordu.
aradan Geçer Geçmez Beþ Dakika
ýstanbul Baþladý Aðlamaya.

atamýzý Kaybettiðimizi,
bütün Dünya Duydu.
bu Çok Acý Bir Haberdi,
tüm Insanlýk Aðladý.

yurdumuzu Kurtaran Atatürk
cumhuriyeti Kurdu.
ne Yazýk Ki Saat Dokuzu Beþ Geçe
hayata Gözlerini Yumdu.

Atatürk! Anýtkabir devrimlerini söyler
Bozkýr ovalarýna, Erciyes'e, Aðrý'ya
Ulusun egemen olduðunu
Özgür olduðunu
Haykýracaðým haykýracaðým iþte
Senin sustuðunca!

Yolunda yürüyeceðim Atatürk;
Ana baba oðul kýz
Dere tepe bucak köy
Yeryüzü yaþamalarýmla deðil
Oralarda, senin gittiðince!

Atatürk, taþýyacaðým
Çanakkale'de, Sakarya'da, Çankaya'da, al al
Senin taþýdýðýný;
Yurdun gök ülküsü
Dalgalanýrken
Senin bayraðýný yücelteceðim.
Senin çýktýðýnca.

Fazýl Hüsnü Daðlarca

Bir bulut inmiþ,beyaz,
Karlý daðlar baþýna.
Her 10 Kasým sabahý,
Bir ateþ düþer, döþüme.

Nerdesin, ey Ata?m nerede?
Sensiz millet, öksüz burada.

Sanat, ilim, fen seninle.
Sevinen, gülen seninle.
Olmak isterdik inan,
Ebediyen seninle.

Daðlarýn, ak baþý kar mýdýr?
Kuþlar, Ata?mdan haber, var mýdýr?

Yarým býraktýðýn iþler,
Bugün, sanki seni bekler.
Zengin millet hayalin,
Acep, neden emekler?

Sen gelmiyorsan, bir haber gönder.
Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder